Επικαιρότητα & Ιστορία – Τεύχος 700

Επικαιρότητα & Ιστορία

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΑΓΚΟΣ

Βρέθηκε ο τάφος του Ιησού;

Σημαντικές ενδείξεις για το σημείο όπου ενταφιάστηκε ο Ιησούς υποστηρίζει ότι εντόπισε ιταλική αρχαιολογική ομάδα. Όπως αναφέρει σε προκαταρκτική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο αρχαιολογικό περιοδικό Liber Annuus, κατά τις εργασίες αποκατάστασης του δαπέδου στο Ναό της Αναστάσεως (Παναγίου Τάφου) στην Ιερουσαλήμ, αποκαλύφθηκαν τάφοι λαξευμένοι σε βράχο, ένα εγκαταλελειμμένο λατομείο, αρχαίος κήπος και ίχνη από ελαιόδεντρα και αμπέλια. Παρά το γεγονός ότι στο σημείο δεν βρέθηκαν λείψανα, αυτό το ταφικό τοπίο παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με τις περιγραφές της περιοχής όπου τάφηκε ο Ιησούς στα Ευαγγέλια του Ιωάννη, του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά. Ενισχυτικό στοιχείο είναι ότι ένας από τους τάφους είχε σφραγιστεί τον 2ο αι. από τους Ρωμαίους, αλλά σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, το ρωμαϊκό κτίσμα γκρεμίστηκε και η περιοχή ανασκάφηκε ώστε να αποκαλυφθεί ο τάφος, να διαχωριστεί από τους υπόλοιπους ταφικούς θαλάμους και να αναδειχθεί ως χώρος χριστιανικού προσκυνήματος.

Πάντως, παρά τις ενδείξεις αυτές, οι Ιταλοί επιστήμονες παραμένουν προσεκτικοί, υπογραμμίζοντας πως τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν οριστικά ότι ο τάφος ανήκε πράγματι στον Ιησού.

Ο μεγαλύτερος ασημένιος θησαυρός των Βίκινγκ στη Δανία

Το μεγαλύτερο θησαυρό ασημιού από την εποχή των Βίκινγκ που έχει βρεθεί ποτέ στη Δανία, ανακάλυψε τυχαία στην αυλή του σπιτιού του ένας κάτοικος του Ρέμπιλντ στη Βόρεια Γιουτλάνδη. Ο θησαυρός έχει συνολικό βάρος 18,5 κιλών και αποτελείται από περίπου 700 αντικείμενα, μεταξύ των οποίων πολλές ασημένιες ράβδους, βραχιόλια, 47 νομίσματα ολόκληρα ή τμήματά τους, μικρό σφυρί του Θωρ και ποικίλα κομμάτια ασημιού.

Οι ράβδοι, τα κοσμήματα και τα μεμονωμένα αντικείμενα χρησιμοποιούνταν ως μέσο συναλλαγών, με την πυκνότητα σε ασήμι να είναι καθοριστική. Έτσι, το γεγονός ότι είχαν τοποθετηθεί κατά ομάδες ανάλογα με το βάρος τους, υποδηλώνει ότι είχαν ομαδοποιηθεί με βάση την ανταλλακτική αξία τους. Ο θησαυρός περιέχει, επίσης, αραβικά και αγγλοσαξονικά νομίσματα, κάτι που σύμφωνα με τους επιστήμονες που τον εξέτασαν μαρτυρά τη στενή σύνδεση της Δανίας κατά την εποχή των Βίκινγκ με μεγάλα τμήματα της Ευρώπης και περιοχές της Μεσογείου.

«Πρόκειται για εύρημα ιδιαίτερα μεγάλης σημασίας για την κατανόηση της Εποχής των Βίκινγκ στη Δανία» δήλωσε ενδεικτικά ο αρχαιολόγος στα Μουσεία της Βόρειας Γιουτλάνδης, Τόρμπεν Σαράου.

Το πρώτο επιβεβαιωμένο θύμα από καταπέλτη

Το πρώτο επιβεβαιωμένο θύμα πολεμικού καταπέλτη στην ανθρώπινη ιστορία εντοπίστηκε σε ομαδικό τάφο κάτω από παρεκκλήσι στο Κάστρο Στέρλινγκ της Σκωτίας. Ο ομαδικός τάφος περιλάμβανε συνολικά εννέα σκελετούς ανδρών, πιθανότατα θύματα των μαχών κατά την πολιορκία του κάστρου το 1304 από τους Άγγλους στη διάρκεια των Πολέμων της Σκωτικής Ανεξαρτησίας (1296-1357), και είχε ανασκαφεί το 1997. Αλλά μόλις πριν από μερικές εβδομάδες ο βιοαρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Μπράντφορντ, Τζο Μπάκμπερι, ανακοίνωσε σε επιστημονικό συνέδριο ότι, σε αντίθεση με τις άλλες σωρούς που είχαν θανατηφόρα τραύματα κυρίως από αιχμηρά αντικείμενα, ο «σκελετός 150» έφερε σε δεκάδες σημεία σαφή ίχνη από ισχυρό χτύπημα προτού ακινητοποιηθεί στο έδαφος. Συγκεκριμένα, ο Μπάκμπερι μέτρησε στα λείψανα περισσότερα από 160 ξεχωριστά κατάγματα, συμπεριλαμβανομένων 61 στο κρανίο, σχεδόν 60 στα πλευρά, κτυπημάτων στο θώρακα και το δεξί πόδι και ενός συντριπτικού κατάγματος στον έναν ώμο. Οι εκτεταμένοι τραυματισμοί απέκλεισαν την πιθανότητα πτώσης του άνδρα από τα τείχη του κάστρου με το κεφάλι, ποδοπατήματος από άλογα ή φθοράς του σκελετού μετά τον ενταφιασμό.

Προκειμένου να λύσει το μυστήριο, ο Μπάκμπερι εξέτασε αναλυτικά την εγκληματολογική και ιατρική βιβλιογραφία για αντίστοιχους τραυματισμούς. «Φαίνεται ότι ο άνδρας αυτός, ηλικίας 22-34 ετών και ύψους περίπου 1.65 εκ., κτυπήθηκε από πίσω από κάτι που “ταξίδευε” με μεγάλη ταχύτητα. Παρόμοιες περιπτώσεις συναντώνται μόνο σε τροχαία δυστυχήματα ή σε άτομα που κτυπήθηκαν από τρένα», σημείωσε χαρακτηριστικά. Κατά τον Βρετανό βιοαρχαιολόγο, επομένως, το πλέον εύλογο σενάριο είναι πως είχε κτυπηθεί από γιγαντιαία πέτρα που είχε εκτοξευθεί από καταπέλτη.

Για να τεκμηριώσει το συμπέρασμά του, ο Μπάκμπερι επικαλέστηκε ιστορικές αναφορές. Οι αγγλικές δυνάμεις πολιορκούσαν το κάστρο, που εξαιτίας της στρατηγικής του θέσης είναι γνωστό ως η «πύλη προς τη Σκωτία», επί τρεις μήνες χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι, ο Άγγλος βασιλιάς Εδουάρδος Α΄ διέταξε την κατασκευή του μεγαλύτερου καταπέλτη στην ιστορία μέχρι εκείνη την εποχή (ονομάστηκε «Λύκος του Πολέμου»), ο οποίος μπορούσε να εκτοξεύει πέτρινα βλήματα, βάρους 130-150 κιλών. Ο χρονικογράφος Μάθιου Πάρις, μάλιστα, που ήταν παρών στην πολιορκία, έγραψε αργότερα πως οι ογκόλιθοι αυτοί διαπερνούσαν τα τεράστια αμυντικά τείχη «όπως ένα βέλος περνά μέσα από ένα κομμάτι υφάσματος».

Τεύχος 700 (Οκτώβριος 2026)

Δείτε Περισσότερα >>