ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
Από τη συγκρότηση του κράτους έως το 1897
Του Μιχάλη Κατσικαρέλη, Ιστορικός (mixlaros@yahoo.com)
Μετά το θάνατο του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια τον Σεπτέμβριο του 1842, το Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας(στο εξής Ναυτικό) είχε να δώσει λύσεις σε μια πλειάδα από απαιτητικά ζητήματα που αφορούσαν την ανανέωση των πλοίων του στόλου του, την στελέχωσή του, τον τρόπο δράσης αλλά και την επέκταση των υποδομών υποστήριξης. Αν και η Αντιβασιλεία πρώτα και ο βασιλιάς Όθων αργότερα, επιχείρησαν να φέρουν το Ναυτικό στην εποχή των τεχνολογικών εξελίξεων μέσω της ατμοκίνησης αυτό κατέστη οικονομικά και πολιτικά ιδιαίτερα δαπανηρό. Έτσι το Ναυτικό κατέληξε να ασχολείται με δευτερεύοντα καθήκοντα αστυνόμευσης της θάλασσας μακριά από τον πραγματικό του σκοπό: την υπεράσπιση του θαλάσσιου χώρου της Ελλάδας από έξωθεν επιβουλές. Ο εις βάθος πολυπόθητος εκσυγχρονισμός του, επήλθε τελικά επί πρωθυπουργίας Χαριλάου Τρικούπη (1881-1895), ο οποίος έθεσε ως προτεραιότητα την αναδιοργάνωση του προκειμένου η Ελλάδα να καταστεί ναυτική δύναμη στα Βαλκάνια, ικανή να υποστηρίξει τις εθνικές διεκδικήσεις της. […]
