Περιοδικό Ιστορία
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Μια νοσταλγική και αποκαλυπτική βιογραφία της μεταπολεμικής γενιάς απο το '40 ως σήμερα...
Ιστορία Εικονογραφημένη
Ηλεκτρονικό κατάστημα Πάπυρος Online

49 Ο Β΄ΡΩΣΟΤΟΥΡΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1787-1791)

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΡΩΣΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1787 – 1791)
ΤΗΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ Β΄ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ
του ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΡΕΤΑΙΟΥ
Η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας (1762-1796), η επονομαζόμενη Μεγάλη, διεξήγαγε δύο νικηφόρους πολέμους κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: ο Α’ Ρωσοτουρκικός Πόλεμος έλαβε χώρα στα έτη 1768-1774 και ο Β΄ Ρωσοτουρκικός Πόλεμος στα έτη 1787-1791.
Κατά τον Α΄ Ρωσοτουρκικό Πόλεμο οι επιχειρήσεις διεξήχθησαν στην περιοχή του Δούναβη αλλά και του Αιγ΄αίου και οδήγησαν αφ’ ενός στη μεγάλη νίκη του Αλέξη Ορλώφ στη ναυμαχία του Τσεσμέ, απέναντι από τη Χίο, το 1770, και αφ’ ετέρου στην εξέγερση των Ελλήνων της Πελοποννήσου (τα περίφημα Ορλωφικά) η οποία όμως κατεπνίγη από τους Τούρκους.
Κατά τον Β΄ Ρωσοτουρκικό Πόλεμο που διεξήχθη μόνο στην περιοχή του Δούναβη οι Ρώσοι, υπό την ηγεσία δύο ένδοξων στρατηγών, του Ποτέμκιν (ή Ποτιόμκιν) και του Σουβόρωφ, επέτυχαν δύο μεγάλες νίκες κατά των Οθωμανών: την άλωση των ισχυρών και θεωρούμενων απόρθητων οθωμανικών φρουρίων, του Οτσακώφ (τον Δεκέμβριο του 1788) και του Ισμαΐλ (τον Δεκέμβριο του 1790).
ΚΑΤΑ το 1787 εξερράγη ο Β΄ Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1787-1791) της βασιλείας της αυτοκράτειρας της Ρωσίας Αικατερίνης Β΄ της Μεγάλης. Αιτία του πολέμου αυτού αποτέλεσε η προσάρτηση το 1783 του Χανάτου της Κριμαίας στη Ρωσία από την Αικατερίνη Β΄.
Με βάση τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή που τερμάτισε το 1774 τον Α΄ Ρωσοτουρκικό Πόλεμο της Αικατερίνης Β΄ η Ρωσία κρατούσε το φρούριο του Κιλμπουρούν, το Ταγκανρόγκ και το Αζώφ στο στόμιο του ποταμού Δον. Οι Οθωμανοί εξάλλου κρατούσαν το φρούριο Οτσακώφ, το Γεντισάν, και τα φρούρια Άκιρμαν, Κίλυα, Ισμαΐλ, Μπέντερ και Χοτίν αλλά υποχρεώνονταν να εγκαταλείψουν την κυριαρχία τους επί του ταταρικού Χανάτου της Κριμαίας το οποίο απέβαινε ανεξάρτητο.
Το 1777 ο Σαχίν Τζιράι (ή Γιρέι) επικράτησε με την υποστήριξη της Ρωσίας, ως Χάνος της Κριμαίας με πρωτεύουσα το Μπαχτσέ-σαράι και πολύ γρήγορα απέκτησε τον έλεγχο ολόκληρης της Κριμαϊκής Χερσονήσου, την οποία έθεσε υπό την προστασία της Ρωσίας.
Το 1778 επικράτησε στην Κωνσταντινούπολη το «πολεμικό κόμμα» και η Πύλη έστειλε στην Κριμαία στρατεύματα και στόλο για να υποστηρίξει τον αντίπαλο του Σαχίν Τζιράι και ανταπαιτητή του θρόνου του χανάτου, Δεβλέτ Τζιράι, προκειμένου να επανακτήσει τον έλεγχο της Κριμαίας. Τα οθωμανικά στρατεύματα αποκρούσθηκαν από τους Ρώσους ενώ ο στόλος τους συνάντησε μεγάλη κακοκαιρία και επέστρεψε άπρακτος στην Κωνσταντινούπολη. Οι πρέσβεις της Γαλλίας και της Βρετανίας, ο Σαιντ Πριστ και ο Άινσλι αντίστοιχα, ανέλαβαν τότε μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των αυτοκρατορικών Αυλών της Αικατερίνης Β΄ και του Αβδουλχαμίτ Α΄ (1779-89). Τελικά επικράτησαν στην Κωνσταντινούπολη οι ψυχραιμότεροι, μεταξύ των οποίων και πολλοί βετεράνοι του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1768-1774. Ο Σουλτάνος δέχθηκε να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Κριμαίας με τη Σύμβαση του Αϊναλί Καβάκ (1779), ενώ οι Ρώσοι συνέχισαν την κατοχή του φρουρίου - «κλειδιού» του Κιλμπουρούν, ακριβώς απέναντι από το φρούριο του Οτσακώφ, και ενίσχυσαν τις οχυρώσεις των νεοαποκτηθέντων φρουρίων επί της βόρειας ακτής της Μαύρης Θάλασσας.
Το 1783 η Αικατερίνη Β΄ έκανε ένα βήμα μπροστά, προχωρώντας στην πλήρη προσάρτηση της Κριμαϊκής Χερσονήσου καθώς και του Ταμάν και ολόκληρου του Κουμπάν στη Ρωσία, δικαιολογώντας την ενέργειά της αυτή με βάση τη Συνθήκη του Κιουτσούκ - Καϊναρτζή και την υποτιθέμενη παρέμβαση των Οθωμανών στην ταταρική κυριαρχία, παραβιάζοντας την ως άνω συνθήκη.
Στις αρχές του 1784 υπέγραψαν από κοινού η Ρωσία και η Πύλη τη Σύμβαση που αναγνώριζε το τετελεσμένο γεγονός. Το φρούριο του Οτσακώφ παρέμεινε στα χέρια των Οθωμανών, αλλά όχι για πολύ καιρό. Τα παραμεθόρια εδάφη σε κάθε πλευρά της βόρειας Μαύρης Θάλασσας έγιναν η περιοχή σημαντικών εκούσιων και αναγκαστικών μετακινήσεων των μουσουλμανικών και των χριστιανικών πληθυσμών, που προκάλεσαν τις εθνοθρησκευτικές συγκρούσεις του 19ου αιώνα.
Οι Ρώσοι επικαλέστηκαν συχνά τα δικαιώματά τους που απέρρεαν από τη συνθήκη, προκειμένου να προστατεύσουν τον χριστιανικό πληθυσμό των παραδουνάβιων ηγεμονιών, ως πρόσχημα για μια διαρ­κή κατοχή. [...] Διαβάστε περισσότερα στο τεύχος Ιανουαρίου #511

[ Περισσότερα στο τεύχος... ]

#511 Ιανουάριος - 4,50€

 3 ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ
του Διονύση Ν. Μουσμούτη
Διαβάστε περισσότερα >>
 6 Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, Ο ΣΟΔΟΜΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ
του Βαγγέλη Γεωργίου
Διαβάστε περισσότερα >>
 18 ΗΡΙΝΝΑ
του Βασίλη Πλάτανου
 22 ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ: Η ΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
του Παναγιώτη Σουλτάνη
 26 Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ΣΤΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ
της Αμάντας Σκαμάγκα
 40 Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΣΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΟΡΕΝΤΣΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΟΥΣ
 του Franco Cardini
Διαβάστε περισσότερα >>
 49 Ο Β΄ΡΩΣΟΤΟΥΡΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1787-1791)
του Λυκούργου Αρεταίου
Διαβάστε περισσότερα >>
 62 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ
του Σωτήρη Ριζά
Διαβάστε περισσότερα >>
 71 Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΦΟΚΛΑΝΤ
του Ανδρέα Στεργίου
Διαβάστε περισσότερα >>
 84 Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ
του Βασίλη Λογοθέτη
Διαβάστε περισσότερα >>
 92 ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
του Ανδρέα Αθ. Αντωνόπουλου
 104 ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
του Κώστα Ξ. Γιαννόπουλου
 111 ΜΠΑΝΓΚΟΚ
του Φίλιππου Φίλιππα
 114 Βιβλία και Ιστορία
Pierre-André Taguieff. ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ.
Nathalie Clayer. ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ.
Διαβάστε περισσότερα >>
 ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ
114 Βιβλία και Ιστορία
ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ν. ΜΟΥΣΜΟΥΤΗΣ
120 Θέατρο και Ιστορία
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΡΑΠΑΝΑΚΗ
122 Τέχνη και πολιτισμός
ΤΟΝΙΑ ΜΑΚΡΑ
124 Ιστορία στο Διαδίκτυο
ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΘΕΝΙΤΗΣ
128 Γιατί το λέμε έτσι;
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ
129 Το Σταυρόλεξο του 21ου αιώνα
ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΘΕΝΙΤΗΣ
ΠΑΠΥΡΟΣ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ Α.Ε
Πανεπιστημίου 46, Αθήνα, 106 78
Τηλ.: 210 3611880
info@istoria.gr - letters@istoria.gr
Παρουσίαση εκδήλωσης
Εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος - Σχεδίαση απο την Webstart - Web hosting απο την Cityhost